Η τελευταία ταινία του Καουρισμάκι είναι άκρως επίκαιρη: ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας πρόσφυγας, ο οποίος έχοντας εγκαταλείψει τη Συρία, βρίσκεται τυχαία στη Φινλανδία και προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του. Ο Khaled, όπως ονομάζεται ο πρωταγωνιστής, παραδίδεται αμέσως στην αστυνομία για να ζητήσει άσυλο και ξεκινά το ψάξιμο για την αδερφή του: οι δυο τους χωρίστηκαν στην απόπειρά τους να διασχίσουν χώρες και σύνορα.  

Οι αναποδιές που ακολουθούν είναι αρκετές και οι εντάσεις φαίνονται να σιγοβράζουν χωρίς να υπάρχει η παραμικρή συναισθηματική έκρηξη. Ο σκηνοθέτης δεν κάνει προπαγάνδα, αλλά παρατηρεί αποσιωπημένα τις διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων και τις στάσεις τους.

Όπως και οι προηγούμενες ταινίες του Καουρισμάκι η επιμονή στην λεπτομέρεια είναι εμφανής: Ημιφωτισμένοι χώροι, retro μουσική και ιδιότυπο βορειοευρωπαϊκό χιούμορ που μάλλον θα αφήσει ασυγκίνητους τους Έλληνες θεατές. Οι χαρακτήρες (Φινλανδοί και μη) λιγομίλητοι, με σαρκαστική διάθεση και κυνισμό. Οι κινήσεις τους περιορισμένες αφού ακόμα και στις ελάχιστες σκηνές δράσεις φαντάζουν σχεδόν απαθείς ή με ακρίβεια χορογραφημένες. Έτσι όμως είναι ο κινηματογράφος του Καουρισμάκι: ήπιος, στωικός, πάντα στην ουσία. Κυρίως: απέριττος.

Και έτσι πρέπει να προσεγγίσει την ταινία ο ανυποψίαστος θεατής που δεν έχει εκτεθεί στις προηγούμενες δημιουργίες του σκηνοθέτη. Μια ταινία που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, ένα συνειδητό αντι-αριστούργημα, που όμως με χιούμορ σε βυθίζει στην λιτότητα της καθημερινότητας, ακόμα και όταν καταπιάνεται με τόσο μεγάλα θέματα.  

Προσωπική αξιολόγηση: 5 / 11

 

Τίτλος: Η Άλλη Όψη της Ελπίδας (Toivon tuolla puolen)

Σκηνοθέτης: Aki Kaurismäki

Παραγωγή: 2017

 

1 COMMENT

Απάντηση